Mini-recensie: Vraag niet waarom – Simone van der Vlugt

Vraag niet waarom
ISBN 9789041425782
Uitgever: Ambo Anthos

In dit derde deel van de rechercheur Loïs Elzinga reeks komt er een meisje om na een steekpartij. Als er nog meer slachtoffers volgen gaan Loïs en haar partner Fred op jacht naar de dader.
Ondertussen heeft Loïs haar zus Tessa last van een stalker en ook Loïs wordt lastiggevallen. Heeft het iets met de zaak te maken of met hun verleden?

Ik heb dit spannende boek in één ruk uitgelezen, het goed in elkaar stekende verhaal leest weer als een trein. Naarmate de reeks vordert leer je Loïs steeds beter kennen. Ze lijkt haar pantser wat te laten zakken en begint meer open te staan voor het verleden en de liefde.
Ik kijk nu al enorm uit naar het vierde deel in de reeks!

In mijn bloed – Milou van der Will

In mijn bloed
ISBN 9789044344639
Uitgever: The house of crime (thb)
335 pagina’s
Verschenen: september 2014

Achterflap:

“Journaliste Benthe Berg wordt geconfronteerd met hartverscheurend nieuws. Haar dochtertje Céline is één van de kinderen die door pedofiel Rick V. zijn misbruikt. De dader komt weg met een lage straf en iedereen in het kleine Noord-Hollandse dorp Ringerdam blijft bovendien heilig in zijn onschuld geloven. Benthe vindt het vonnis zo onrechtvaardig dat ze in haar wanhoop besluit om wraak te nemen. Voor Céline. In alle stilte bereidt ze een aanslag op Rick V. voor. Op de dag dat hij vrijkomt, zal ze hem liquideren.

Milou van der Will werd voor haar eerste boek Rood licht genomineerd voor Beste Thriller van het Jaar door Crimezone. Haar tweede thriller Breekijzer werd enthousiast onthaald door lezers en pers. Behalve thrillerauteur is Milou van der Will freelancejournaliste en interviewer.”

Recensie:

“Een pedo in mijn eigen bekrompen kleine dorp. Samenwerken met de irritantste collega van de redactie. En als toetje een voortvluchtige seriemoordenaar die me nog even bedreigt. Ik weet niet of ik het allemaal nog aankan.”

Misdaadjournaliste Benthe Berg wordt bedreigd door een voortvluchtige seriemoordenaar die ze, vlak voor hij opgepakt zou worden, geïnterviewd heeft en ze moet samen met een irritante collega aan een artikel werken over een pedo die is opgepakt in het dorp waar ze woont. Kan het nog erger?

Ja dus… De pedo blijkt sportleraar te zijn op de school van Benthes vijfjarige dochtertje Céline en er wordt een naaktfoto van haar aangetroffen op zijn computer. Benthe en haar man Raoul zijn er kapot van. Maar waar Raoul gebroken lijkt, stort Benthe zich juist vol overgave op de zaak en wil ze koste wat kost zorgen dat pedo Rick zijn verdiende loon krijgt. Ze stuit op een familiegeheim van jaren terug; de verdwijning van Ricks zusje. Wat is er met haar gebeurd? Wat is er met die familie aan de hand?
De dorpsbewoners geloven in Ricks onschuld en ze keren zich tegen Benthe. Ook raakt ze door haar obsessieve werkdrang steeds meer verwijderd van Raoul. Als Rick een minimale straf krijgt besluit Benthe het heft in eigen hand te nemen en hem neer te schieten zodra hij weer vrij is.

“De woorden galmen door mijn hoofd, ik hoor ze, ik voel ze, ik zie ze. Ze dansen voor mijn ogen. Ze nemen alle ruimte in mijn gedachten in. Zonder pardon, zonder excuus.
Ik dood hem.
Ik dood hem.
Dacht hij echt dat hij ermee weg zou komen?”

In mijn bloed is een boek wat ik niet makkelijk weg kon leggen en wat me niet gauw zal loslaten. Alleen al het idee dat er een kerel met zijn tengels aan je kind zit, zo walgelijk, gruwelijk, misselijkmakend… De onmacht en woede die je dan moet voelen, onvoorstelbaar, ik hoop het nooit mee te maken. Milou van der Will heeft een angstaanjagend realistisch verhaal geschreven, het komt zo wel erg dichtbij.
Aan de ene kant lijkt hoofdpersoon Benthe wel erg ver te gaan en erg egoïstisch te handelen, heeft ze een soort tunnelvisie. Maar aan de andere kant: ze is een journaliste, dus het is haar werk om vasthoudend te zijn én ze is moeder van een meisje die in handen is gevallen van een pedo. Wie weet hoe je zelf zou handelen in zo’n situatie?? Misschien vergeet je dan ook wel alles en iedereen om je heen en heb je nog maar één doel: gerechtigheid.
Milou van der Will heeft met Benthe Berg een hoofdpersoon gecreëerd die je, doordat het verhaal vanuit haar perspectief verteld wordt, zeer goed leert kennen en wiens emoties je meebeleefd.
In mijn bloed is onder mijn huid gekropen. Het was een heftige achtbaanrit met verrassende wendingen en een open einde, want: het is het eerste deel van een serie! En daar ben ik erg blij mee, want ik wil meer!

Ik heb dit boek mogen lezen voor de Not Just Any Book Club.

In vertrouwen – Karen Rose

In vertrouwen
ISBN 9789026133893
Uitgever: De Fontein
573 pagina’s
Verschenen: mei 2014
Originele titel: No one left to tell
Vertaald door: Hans Verbeek

Achterflap:

“In dit spannende verhaal draait alles om vertrouwen. Want wie kun je vertrouwen als het er écht op aankomt?

Privédetective Paige Holden kan nog net wegspringen als voor haar huis een busje op haar af stormt. Het vouwt zich om een lantaarnpaal heen, het blijkt met kogels doorzeefd en een vrouw ligt zwaargewond voorover op het stuur. Paige herkent het busje… De stervende vrouw brengt nog wat cryptische woorden uit en met haar laatste krachten drukt ze Paige een met bloed besmeurde USB-stick in handen.

Wanneer Paige de USB-stick bekijkt met openbaar aanklager Grayson Smith, blijkt deze materiaal te bevatten dat een eerdere veroordeling in twijfel trekt. Het leidt hen naar een wereld vol afpersing, duistere geheimen en een reeks onopgeloste moorden…

De thrillers van Karen Rose zijn wereldwijde bestsellers. Van haar verschenen in het Nederlands inmiddels Sterf voor mij, Schreeuw voor mij, Moord voor mij, De dood in haar ogen, De mond gesnoerd en Van mij alleen.

Recensie:

“Een geheugenstick. Elena had hem in haar beha verstopt. Ze had hem haar in de hand gedrukt.
‘Agenten. Achtervolgden me.’
Maria was ervan overtuigd dat de politie haar zoon erin had geluisd. Dat had op zijn minst vergezocht geklonken. Nu was haar schoondochter doodgeschoten en ze had gezegd dat de politie het had gedaan.
Wat het ook mocht zijn dat Paige in haar hand hield was de reden dat Elena nu dood was.”

Zes jaar geleden is er een meisje vermoord op een groot landgoed. De tuinman, Ramon Munoz, werd veroordeeld voor de moord. Alle bewijzen wezen in zijn richting. Maar zijn familie heeft nooit geloofd dat hij het gedaan heeft en ze doen er alles aan om zijn onschuld te bewijzen. Ze hebben privédetective Paige Holden ingeschakeld.
Als Paige op een avond haar hond uitlaat weet ze op het nippertje opzij te springen voor een aanstormend busje. De bestuurster van het busje, de vrouw van Ramon, is beschoten, ze zegt door de politie. Net voordat ze het genadeschot toegediend krijgt van een sluipschutter weet ze Paige een USB stick in haar handen te duwen. Op de USB stick staan foto’s die de onschuld van Ramon kunnen bewijzen. Maar wie kan Paige vertrouwen als het klopt dat de politie erbij betrokken is?
Ze besluit naar officier van justitie Grayson Smith te gaan met de bewijzen. Samen besluiten ze op onderzoek uit te gaan en te achterhalen waarom Ramon Munoz erin geluisd is en door wie. Ze openen de doos van Pandora en komen terecht in een wereld vol geheimen, waar geld belangrijker lijkt dan recht. De een na de andere persoon die iets zou kunnen vertellen wordt vermoord en ook Paige en Grayson hebben een schietschijf op hun rug staan.
Ondertussen worstelen ze met de demonen uit hun eigen verleden, zullen ze in staat zijn hun geheimen bloot te geven en toegeven aan hun gevoelens voor elkaar?

In vertrouwen is weer een echte Karen Rose: een super spannend verhaal met een sterk plot en fijne hoofdpersonen die onwijs stoer en sterk maar ook kwetsbaar zijn. Karen Rose is een “Romantic Suspense” auteur en dat is te merken aan de broeierige, soms zelfs steamy scènes tussen de knappe hoofdpersonen in het boek. En in mijn ogen geeft dat een prima extra touch aan haar steengoede thrillers.
In vertrouwen is wel een boek waar je je aandacht bij moet houden omdat er vrij veel personages in voorkomen en er veel gebeurt in een kort tijdbestek. Echt een boek om even voor te gaan zitten en niet, zoals ik, verspreid over een aantal dagen in kleine stukjes te lezen.
Ik heb weer genoten van deze Karen Rose. Spannend van begin tot eind, zoals ik van haar gewend ben. Een echte aanrader voor liefhebbers van thrillers met een vleugje romantiek.

Veroordeeld – Karin Slaughter

Opmaak 1
ISBN 9789023487241
Uitgever: Cargo
480 pagina’s
Verschenen: mei 2014
Originele titel: Cop Town
Vertaald door: Ineke Lenting

Achterflap:

“Op haar eerste dag bij het politiekorps van Atlanta wordt Kate Murphy direct geconfronteerd met de pesterijen en vooroordelen van haar mannelijke collega’s. Daarbij is het de slechtst mogelijke dag om te beginnen, want een seriemoordenaar die het heeft voorzien op agenten heeft zojuist een nieuw slachtoffer gemaakt en de stad lijkt een broeinest van geweld. Maar Kate is niet de enige vrouw die het moeilijk heeft. Maggie Lawson stapte in de voetsporen van haar oom en haar broer om zichzelf voor hen te bewijzen als politieagent. Als ze ontdekt dat haar broer Jimmy feiten achterhoudt in zijn verklaring over de aanslag besluit ze met haar nieuwe partner Kate op onderzoek uit te gaan. Ondanks de tegenwerkingen van hun mannelijke collega’s volgen Maggie en Kate het spoor van een moordenaar van wie ze zeker weten dat hij opnieuw zal toeslaan. Maar wanneer? Het spoort leidt hen naar de duisterste schaduwen van Atlanta, waar iemand zijn oog op Kate heeft laten vallen…

Karin Slaughter (1971) groeide op in een kleine stad in Georgia en woont tegenwoordig in Atlanta. In Nederland zijn van haar thrillers als meer dan drie miljoen exemplaren verkocht.

Recensie:

“Dezelfde modus operandi. Hetzelfde gebrek aan aanwijzingen. Geen getuigen. Geen patroonhulzen. Geen vingerafdrukken. Geen verdachten.
Op het bureau werd de moordenaar al de Atlanta Shooter genoemd.”

Atlanta 1974, een seriemoordenaar heeft net zijn vijfde slachtoffer gemaakt, alle vijf politieagenten, en de zesde heeft ternauwernood kunnen ontsnappen. Het hele politiekorps is bloeddorstig en de sfeer in de stad is meer dan grimmig.
In een tijd waarin blank en zwart niet met elkaar door één deur gaan, huiselijk geweld en handtastelijkheden normaal lijken en volgens mannen vrouwen helemaal niet thuishoren in het politievak, begint Kate Murphy aan haar eerste werkdag als politieagent. De vraag is of ze niet voor het eind van de dag gillend het bijltje er bij neer zal gooien. Maar Kate, wiens man in de oorlog gesneuveld is, wil zich bewijzen tegenover haar rijke ouders en geeft niet zomaar op, hoe zwaar de baan ook is en hoe slecht ze ook behandeld wordt door haar collega’s. Kate krijgt Maggie Lawson als partner, zij is in de voetsporen getreden van haar oom en broer Jimmy en weet als geen ander hoe moeilijk het is als vrouw in het mannenwereldje vol vastgeroeste ideeën.
Als Maggie erachter komt dat haar broer Jimmy, de agent die ontkomen is aan de Shooter, feiten over de aanslag achterhoudt, is ze vastberaden om samen met Kate achter de waarheid te komen. In tegenstelling tot hun mannelijke collega’s die alleen maar bloed ruiken, gaan de twee vrouwen, noodgedwongen op eigen houtje, op zoek naar gerechtigheid. Langzaam komen ze de Shooter op het spoor, maar niet zonder gevaar voor eigen leven. Vooral Kate is haar leven niet zeker, want wie is die man die al haar stappen nagaat en van plan is haar binnenkort te vermoorden?

“Het bewijs tegen Kate was zonneklaar. Fox had pagina’s vol geschreven op zijn klembord. Ze was een leugenaar. Ze was een charlatan. Ze was een buitenstaander.
Waarom schoot hij haar dan niet gewoon dood?”

Karin Slaughter heeft met Veroordeeld haar eerste stand-alone thriller geschreven. Ik was even bang dat ik de bekende hoofdrolspelers, vooral Will en Sara, heel erg zou missen, maar dit verhaal had me zo te pakken dat het heel erg meeviel. Ze heeft de jaren ’70 echt tot leven weten te brengen; de alcohol (ook onder werktijd), sigaretten, drugs, (sekse)discriminatie, maar ook de muziek en de mode, je ziet het allemaal zo voor je. Tenenkrommend gewoon hoe grof en respectloos de vrouwelijke agenten behandeld worden. En hoe de scheiding tussen blank en zwart er nog zo erg was, ondanks het feit dat er al jaren burgerrechten waren, je kunt het je bijna niet voorstellen.

Veroordeeld is weer een steengoede thriller zoals we die van Karin Slaughter gewend zijn, maar het verhaal heeft nog meer diepgang dan haar andere boeken, door het levendige sfeerbeeld van het grimmige Atlanta van de jaren ’70 en de (oorlogs-)geschiedenis van Kate’s familie. Leuk dat Karin Slaughter ons kleine landje een rol heeft gegeven in haar verhaal en nog leuker dat ze de Nederlandse oma van Kate Judith heeft genoemd 😉
Ondanks dat Veroordeeld een stand-alone wordt genoemd hoop ik toch op een vervolg. Ik ben wel benieuwd hoe het verder zal gaan met deze twee stoere dames in die tijden van grote veranderingen. Maar ik kan me ook wel verheugen op een nieuwe Will en Sara!

Ik heb dit boek samen met Jenny gelezen voor onze Boekenwurmenclub als boek van de maand juni. Haar recensie vind je hier.

De ring van Commodus – Luc Hanegreefs

De ring van Commodus
ISBN 9789044821505
Uitgever: Clavis
194 pagina’s
Verschenen: april 2014

Achterflap:

“Dit verhaal speelt zich af in Atuatuca Tungrorum – het huidige Tongeren – in het jaar 190.
Freio is een jonge bediende bij Clodius Drousus, een van de belangrijkste mannen van de stad. Op een avond ziet hij hoe een Romeinse gezant met een belangrijke missie aangevallen en vermoord wordt. Vlak bij het lichaam van de man vindt hij een gouden zegelring. Maar door die mee te nemen, wordt hij zelf het doelwit van ontvoering. De Romeinse gezant had namelijk nog iets veel belangrijkers bij zich dan de ring … en daar is plots iedereen naar op zoek. Wat volgt, is een wirwar van gebeurtenissen in een omgeving vol opstandelingen en corruptie.

Een spannend verhaal boordevol intriges dat zich afspeelt in het Romeinse Rijk.
Dit boek kwam tot stand in samenwerking met het Gallo-Romeins Museum in Tongeren.”

“Luc Hanegreefs (1959) werkte jarenlang als journalist voor onder meer De Tijd, vrt en de nieuwsdienst van vtm. Nu verdeelt hij zijn tijd tussen schrijven en doceren aan de Hasseltse hogeschool, waar hij studenten journalistiek opleidt. In 1996 verscheen zijn eerste jeugdboek. Sindsdien publiceerde hij verschillende romans voor jongeren en volwassenen, die heel vaak gebaseerd zijn op zijn eigen reizen en ervaringen.” (bron: Clavis.be)

Recensie:

“Je weet dat een gezant van de keizer is vermoord, niet? Ik ben op zoek naar iets wat ons kan helpen bij onze strijd. Het is heel waardevol. Maar het is verdwenen toen die gezant in de buurt van de stadsmuur werd overvallen. We moeten het vinden.”

Atuatuca Tungrorum (Tongeren), 190 na Christus. Er heerst onrust in de stad, er dreigt een opstand uit te breken tegen de overheersing van de wrede keizer Commodus. Keukenbediende Freio, 12, woont sinds de dood van zijn vader samen met zijn moeder en zus Vaduna bij een rijke graanhandelaar in huis. Deze Clodius Drousos is een van de belangrijkste mannen van de stad en een aanhanger van de keizer. Op een dag krijgt hij bezoek van een gezant van de keizer. Als die man ’s avonds op straat doodgeknuppeld wordt, is Freio daar getuige van. Bij het lichaam vindt hij een gouden zegelring. Hij neemt die mee, in de hoop er ooit een boot van te kunnen kopen om schipper te worden, net als zijn vader was.
De dood van de gezant en de zoektocht naar het belangrijke item dat hij in zijn bezit had brengen een maalstroom van gebeurtenissen op gang in het Romeinse Tongeren en Freio zit er ongewild middenin…

Ik moest toen ik begon met lezen even wennen aan alle Romeinse namen in dit boek, maar wat hielp was dat ik gelukkig kon terugbladeren naar de lijst met personages voorin het boek. Luc Hanegreefs heeft een heel realistisch beeld weten te schetsen van de Gallo-Romeinse stad en de leefomstandigheden in die tijd. Je ziet het allemaal zo voor je. Ik was vroeger gek op historische jeugdromans en dat ben ik kennelijk nog steeds, want ik heb genoten van dit boek.
Het leuke is dat dit verhaal is gebaseerd op een echte gouden zegelring met de afbeelding van keizer Commodus die in Tongeren opgegraven werd. Deze ring ligt daar nu in het Gallo-Romeins Museum. De werkelijke herkomst van de ring is een mysterie, maar de schrijver heeft er een geloofwaardig en heerlijk spannend verhaal van gemaakt. Een verhaal over vriendschap, macht en corruptie, waarbij je ook nog wat opsteekt over de Romeinse tijd.
De ring van Commodus is geschikt voor kinderen van ongeveer 12 jaar.

Evenbeeld – Marianne en Theo Hoogstraaten

evenbeeld
ISBN 9789461091147
Uitgever: De crime compagnie
268 pagina’s
Verschenen: april 2014

Achterflap:

“1628 Een jonge vrouw scheept zich in op een VOC-schip. Ze is zwanger geraakt van een Amsterdamse koopman bij wie ze werkte als dienstmeid en wil in Nederlands-Indië een nieuw leven beginnen. Tijdens een zware storm bevalt ze van een zoon. Niet veel later strandt de Batavia op een koraalrif, waarna meer dan 200 opvarenden op kleine eilandjes moeten zien te overleven. Er volgen maanden van honger, dorst en afschuwelijke moordpartijen. Zal de jonge moeder tijdig worden gered?

2013 Als de oom van Marrit onverwachts overlijdt, erft ze zijn pand aan de Keizersgracht en ongekend veel geld. Het testament bevat echter een aantal dwingende voorwaarden, die ze niet meteen begrijpt. Als ze op onderzoek uitgaat, ontdekt ze dat haar oom er is ingeluisd door een criminele organisatie. Al snel blijkt dat deze organisatie het ook heeft voorzien op Marrit.

Marianne en Theo Hoogstraaten hebben zes goedverkopende titels op hun naam staan. Lokvrouw en Machteloos belandden op de longlist van de Gouden Strop. Hun thrillers munten uit in oorspronkelijkheid, gelaagdheid en actualiteit.

Recensie:

1628
“Vrouwen aan boord van een Oost-Indië vaarder vormden een meer dan welkome afleiding – verleiding is misschien een beter woord – voor jonge mannen in de kracht van hun leven, die maanden geen vrouw konden aanraken.”

Een jonge vrouw, zwanger van de man waar ze als dienstmeid voor werkt, gaat met zijn financiële hulp de lange reis aan naar Indië om daar een nieuw leven te beginnen. Het is een loodzware reis, met opdringerig mannelijk scheepsvolk, stinkende mensen, ongedierte en ziektes. De jonge vrouw (haar naam kom je pas laat in het verhaal te weten) ziet op tegen haar bevalling in deze omstandigheden, maar gelukkig heeft ze steun van een dame waar ze mee bevriend geraakt is, Lucretia, van een vroedvrouw en de aardige hulpchirurgijn Aris. Tijdens een heftige storm wordt haar zoontje Lucas geboren.
Niet lang daarna strandt het schip, de Batavia, en dan begint de ellende pas echt. Met veel teveel mensen op een klein onbewoond eilandje, waar geen water en amper voedsel te vinden is, is zien te overleven zwaar, loodzwaar. Alleen de sterksten overleven en die deinzen niet terug voor moord en verkrachting. Als jonge moeder lijkt de vrouw voorlopig veilig te zijn. Weet ze zich lang genoeg staande te houden? Is de redding nabij?

“Ze waren weg en ik leefde nog. Even vroeg ik me af of ik daar blij om moest zijn. Ze hadden me dieper dan tot op het bot vernederd, mijn zelfrespect vermalen tussen hun stinkende lijven.”

2013
“Je weet niet waarmee je bezig bent en met wie je te maken hebt. Geloof me, je maakt geen schijn van kans als je blijft tegenwerken…”

Marrit Jansonius is de enige erfgenaam van haar overleden oom, maar er zitten wat geheimzinnige voorwaarden aan de erfenis. Als ze een kijkje gaat nemen in het pand treft ze de huurster, die volgens afspraak al vertrokken had moeten zijn, en een man. Ze behandelen Marrit hoogst vijandig en Marrit weet niet hoe gauw ze weg moet komen. Als ze daarna ook nog eens een dreigtelefoontje ontvangt waarin haar verteld wordt zich niet meer in het pand te vertonen, vraagt Marrit zich sterk af in wat voor zaken haar oom verwikkeld was voor zijn dood en hoe hij aan al zijn geld gekomen is. Ze laat zich niet zo makkelijk afschepen en gaat op onderzoek uit. Ze ontdekt dat haar oom zonder het te weten in criminele praktijken verzeild geraakt was. En nu wil deze organisatie dat Marrit zijn schulden inlost…

“Het geld dat jij hebt geërfd, is van ons. We willen het terug en we willen dat je de afspraken die wij met je oom hebben gemaakt, nakomt.”

Marianne en Theo Hoogstraaten hebben de sfeer van de 17e eeuw, de loodzware reis van de Batavia en de gruwelijkheden die de schipbreukelingen doormaakten zo levensecht neergezet dat ik daar echt even was. Ik bevond me op de Batavia tijdens die stormachtige reis en later doodsbang, uitgedroogd en uitgehongerd op dat kleine eilandje. Als jonge moeder zijnde voelde ik de overlevingsdrang gewoon van die jonge vrouw die zeeleeuwenbloed dronk om te zorgen dat ze vocht binnenkreeg zodat ze haar baby kon blijven voeden, hopend dat de redding nabij was, zich doodsbang afvragend wanneer zij aan de beurt was om verkracht te worden. Letterlijk misselijk werd ik van de onmenselijke praktijken die daar plaatsvonden.
De op feiten gebaseerde verhaallijn uit het verleden wordt afgewisseld met de spannende gebeurtenissen in het heden. Op een sublieme manier komen de twee verhaallijnen aan het einde van het boek samen.

Dit boek heeft een speciaal plekje in mijn hart gekregen, niet alleen door de prachtige cover en doordat ik erg van dit soort boeken houd, maar ook omdat ik ben opgegroeid met (de replica van) de Batavia. Ik heb vele uurtjes spelend op de Bataviawerf doorgebracht en breng nu nog steeds graag een bezoekje aan dat machtige schip.
Evenbeeld is een ideaal boek voor wie net als ik van spanning én historie houdt. Marianne en Theo hebben die twee elementen naar mijn mening in dit boek perfect gecombineerd. Ik had dit heerlijke boek veel te snel uit en ik verlang absoluut naar meer. Gelukkig blijft het niet bij deze ene historische thriller en komt er nog een aan!

Follow my blog with Bloglovin

Koortsmeisje – Elisabeth Östnäs

Koortsmeisje
ISBN 9789044532012
Uitgever: De Geus
160 pagina’s
Verschenen: maart 2014
Originele titel: Feberflickan
Vertaald door: Tineke Jorissen-Wedzinga

Achterflap:

“Het koortsachtig relaas van de ondergang van een gezin.

Zweden, eind negentiende eeuw. Op een warme septemberdag doolt Luna verdwaasd door haar huis. Ze vindt haar vaders levenloze lichaam naast dat van een vrouw. Wie is de vrouw? Maar bovenal, wat is de waarheid achter hun dood?

Elisabeth Östnäs (Zweden 1974) studeerde o.a. literaire compositie en werkte als docent creatief schrijven. Haar literaire thrillerdebuut Koortsmeisje belandde in Zweden op de shortlist van de Bokbloggarnas litteraturpris 2013, een belangrijke (lezers)prijs.

Recensie:

“Ik bloed. Er sijpelen bloedstolsels naar buiten. Ik probeer ze met lappen te stelpen, maar die zijn algauw doorweekt.”

Luna, de vertelster van het verhaal, doolt muisstil rond in huis. Haar broer is al jaren geleden opgenomen in een gesticht, haar zus Stella is bij vrienden, de meid Birgit heeft haar vrije dag en haar ouders liggen te slapen. Nu heeft Luna het huis voor zichzelf en kan ze overal komen, met behulp van de sleutels die ze ooit van de oude tuinman heeft gekregen zelfs in de kamers waar ze niet hoort te komen. Het lijkt allemaal heel vredig…
Maar Luna bloedt en is koortsig en als de meid thuiskomt blijken haar ouders, haar vader de astronoom en de stiefmoeder waar Luna niks van moet hebben, vermoord op bed te liggen…
Luna wordt verdacht van de moorden en wordt gevangen genomen. Zal de waarheid aan het licht komen?

“Ik denk dat ze dood zijn. Er kwam een man. Ik was er niet.”

Niks in dit knap in elkaar stekende verhaal is wat het lijkt. Elisabeth Östnäs neemt je mee in het hoofd van de koortsige Luna en er bekruipt je al gauw het gevoel dat er iets niet klopt. Luna beweert dat er een man kwam die haar ouders vermoordde, maar is dat niet één van haar koortsdromen? Als zij al vindt dat het je laten betasten door de oude tuinman normaal is, in hoeverre kun je haar beoordelingsvermogen dan vertrouwen?
Bij de aanbevelingen op dit boek wordt onder andere gezegd dat het een ongemakkelijk verhaal is en dat beschrijft absoluut het gevoel dat je hebt. Je bevindt je in het 19-eeuwse Zweden, in een soort spookachtige, sprookjesachtige koortsdroom. Alsof je alles waarneemt door een dikke mist. Je kunt gewoon niet goed de vinger leggen op wat er gebeurd is en blijft ook na het lezen met een soort ongemakkelijke verwondering achter… Heel knap gedaan van de auteur.

Heb je zin in een niet standaard Zweedse thriller, meer een psychologische verhaal, dan zou ik Koortsmeisje zeker aanbevelen!

Ik heb dit boek samen met Jenny gelezen voor onze Boekenwurmenclub. Hier lees je haar recensie.

Follow my blog with Bloglovin

De campus – Nathalie Pagie

De campus
ISBN 9789022567784
Uitgever: Boekerij
256 pagina’s
Verschenen: mei 2014

Achterflap:

“Cleo van Laerhoven gaat vijf maanden studeren aan de University of Alberta in Canada. Ze heeft het aanvankelijk enorm naar haar zin, tot een van Cleo’s docentes op een ochtend dood wordt aangetroffen. De politie denkt in eerste instantie aan zelfmoord. Maar als korte tijd later ook haar assistente op gruwelijke wijze sterft, wordt er een moordonderzoek gestart en slaat de sfeer op de campus om. En niet alleen de sfeer: na een prachtige Indian summer verdwijnt de wereld onder een dik pak sneeuw en daalt de temperatuur tot ver onder het vriespunt. Cleo raakt verstrikt in een web van intriges, waarin niemand is wie hij lijkt te zijn. Lukt het haar de Canadese kou te trotseren en de campus levend te verlaten?

Nathalie Pagie is een nieuw Nederlands thrillertalent; haar debuut De toneelclub verscheen in 2013 en kreeg veel lovende recensies. Ze woont met haar gezin in Breda.

Recensie:

“Uren geleden – waren het uren? – had ze zijn geschreeuw nog gehoord, maar nu was het stil. Zou hij bezweken zijn aan zijn verwondingen? Of was het hem toch gelukt weg te komen en liep hij achter haar aan? Dan was ze verloren, ze was aan het einde van haar krachten.”

Na de spannende proloog is meteen duidelijk dat er iets ergs gebeurd is, maar wat? Wie is zij? En wie is hij?

Rechtenstudente Cleo gaat naar Canada om daar vijf maanden aan de University of Alberta in Edmonton te studeren. De rust en uitgestrekte natuur daar is een verademing voor Cleo die een overbezorgde vader heeft die haar leven en dat van haar zussen probeert te regisseren. Hij was het er niet mee eens dat ze ging, maar in het verre Canada voelt Cleo zich ver en vrij van alle zorgen van thuis.
Op de enorme campus bloeit Cleo op en maakt ze al gauw nieuwe vrienden; studentenbegeleider Keith, Zweedse Mia, Friese Gerline, eenling Mike en de knappe Deen Matthias die haar wel lijkt te zien zitten. Maar de positieve sfeer slaat om als haar Extreme Make-Over docente Amy, “Sex on Heels”, op een ochtend dood gevonden wordt. Het lijkt of ze uit het raam gesprongen is, maar als Keith wordt opgepakt blijkt dat er toch aan kwade opzet gedacht wordt. Cleo kan niet geloven dat hij Amy, van wie hij hield, iets aan zou doen en gaat zelf op onderzoek uit om zijn onschuld te bewijzen. Na een verdacht telefoontje te hebben overhoord van Amy’s assistente Stephanie verdenkt Cleo haar ervan meer te weten en besluit ze eens met haar te gaan praten. Stephanie wordt een paar dagen later vermoord aangetroffen en Cleo wordt verdacht van de moord. Gelukkig heeft ze een alibi en wordt ze vrijgelaten. Het verstandigste zou zijn om de zaak nu te laten rusten, maar Cleo kan het niet laten. Hoe meer ontdekkingen ze doet, hoe meer ze zichzelf in gevaar brengt…

“Cleo was tegen wil en dank bij de zaak betrokken geraakt en kon er geen afstand van nemen voordat de puzzel compleet was en Keiths naam gezuiverd.”

Na Nathalies debuut De toneelclub (klik hier voor mijn recensie), die ik in één ruk uit had, keek ik enorm uit naar haar tweede boek. Ze heeft me niet teleurgesteld, ook van De campus heb ik enorm genoten, ik waande me eventjes in het mooie Canada.
Cleo is een sympathieke meid, met een sterk rechtvaardigheidsgevoel en ze gaat door het vuur voor haar vrienden. Al is het niet altijd even slim wat ze doet, je begrijpt wel dat de zaak haar te pakken heeft en dat je na het vinden van een paar puzzelstukjes niet meer kunt stoppen tot de puzzel compleet is.
De campus bestaat uit korte hoofdstukken, iets waar ik gek op ben, en Nathalie heeft een heerlijke vaart in haar verhalen, dus je vliegt door het boek heen. De spannende proloog zet meteen de toon, je móét verder lezen tot je weet wie er in de sneeuw op de vlucht is en wat eraan voorafgegaan is. Tel daar de fijne en realistische personages, een verhaal wat idyllisch begint maar steeds spannender wordt en een huiveringwekkende ontknoping bij op en je hebt een thriller die zich kan meten met de boeken van Esther Verhoef en Simone van der Vlugt.
Op naar boek nummer drie! Ik reserveer vast een exemplaar 😉

Follow my blog with Bloglovin

Twee zeer complete thrillers in miniformaat

NaaktNooit alleen
Naakt! – Anja Feliers
66 pagina’s
Erotische minithriller
Gratis bijlage bij Flair 7/2014 (België)

Fotograaf Sam lijkt onbereikbaar, hij heeft per slot van rekening een vaste relatie. Toch flirt hij met Louise en zij heeft de wildste fantasieën over hem. Die avond op de champagneparty moet en zal ze hem hebben. Ze weet hem te verleiden en in ruil voor die ene nacht mag hij haar naakt fotograferen. Voor hem is het een eenmalig iets, maar Louise neemt daar geen genoegen mee, ze wil meer en bedenkt een plan om haar concurrentie uit te schakelen…

Een complete thriller in miniformaat met een verrassend einde. Naakt! is een echte Anja Feliers: spannend, psychologisch en een tikje erotisch. Na het lezen van deze minithriller zul je gegarandeerd meer van Anja willen lezen!

Nooit alleen – Loes den Hollander
ISBN: 9789059652040
Uitgever: Karakter
95 pagina’s
Verschenen: juni 2013
Geschenk Maand van het spannende boek 2013

Achterflap:

“Achter Alines schijnbaar gelukkige en comfortabele leven gaat een ziekelijke onzekerheid schuil. Als ze merkt dat haar man iets heeft verzwegen en deze onzekerheid verder gevoed wordt door waarschuwingen van haar buurvrouw, verandert haar leven in een leugen, met lugubere gevolgen.”

Recensie:

Het begint met iemand die zichzelf heeft opgehangen in de proloog, je vraagt je meteen af welke gebeurtenissen er tot deze wanhoopsdaad geleid hebben, als het al een zelfmoord is…
Is de dode de onzekere Aline, die door opmerkingen van haar geesteszieke buurvrouw Guusje denkt dat haar man vreemdgaat en steeds meer gaat twijfelen aan alles? Is het Giel die blijft beweren dat hij de roodharige vrouw alleen maar interviewt voor een artikel, maar wiens leugens hem lijken in te halen? Of is het Guusje met haar heftige jeugd als prostituee, die aan meervoudige persoonlijkheidsstoornis lijdt, brieven aan God schrijft en de dood kan zien?
Niet “thriller-spannend”, maar meer een onderhuidse spanning in dit korte verhaal van Loes den Hollander. Ondanks het miniformaat van deze literaire thriller weet Loes toch een zeer compleet verhaal met levensechte karakters neer te zetten. En ook hier zul je na het lezen van trek hebben in meer!

Fiona: in koelen bloede – Harry Bingham

Fiona in koelen bloede
ISBN 9789026135989
Uitgever: De Fontein
448 pagina’s
Verschenen: februari 2014
Originele titel: Love story, with murders
Vertaald door: Els Franci-Ekeler

“Zoeken naar geconserveerde lichaamsdelen, verborgen in keukens, garages en schuurtjes in een gemoedelijk dorp in Cardiff, zou niet de meest favoriete weekendbesteding zijn van de meeste mensen. Maar rechercheur Fiona Griffiths is niet ‘de meeste mensen’. Voor Fiona het de start van een zoektocht naar een meisje dat tien jaar eerder vermoord is.

Terwijl de politie, letterlijk, de puzzelstukken – of liever: de lichaamsdelen – verzamelt, wordt er een tweede lichaam gevonden. Deze moord vertoont veel gelijkenis met de eerdere zaak: ook hier worden de lichaamsdelen verspreid over het landschap gevonden. De twee zaken moeten met elkaar in verband gebracht worden. Maar hoe? En als er een boodschap in de modus operandi verscholen ligt, wie kan die dan beter ‘lezen’ dan Fiona Griffiths, met haar vermogen ‘met de doden te spreken.’

Harry Bingham is bankier en schrijft daarnaast thrillers. In 2013 verscheen Fiona. Fiona – In koelen bloede is de tweede thriller met rechercheur Fiona Griffiths in de hoofdrol.

Zie ook: http://www.facebook.com/ikbenfiona en Twitter: @ikbenfiona

“Een mooie moord. Er trekt een ontspannen gevoel door me heen. Genot. Ik had voor het weekend niet veel op het programma staan en wat dat ook geweest mocht zijn, dit is stukken beter.”

Een gevangene, Mark Mortimer, met 18 maanden voor drugssmokkel, pleegt zelfmoord. In een nette woonwijk wordt een menselijk been gevonden in een vrieskist van een overleden oude dame, dat been blijkt van een studente te zijn geweest die een aantal jaren geleden verdwenen is, Mary Jane Langton. Het blijkt al een paar jaar oud te zijn. Nog geen 500 meter verderop wordt een hand gevonden van een man, vers. Langzaamaan vindt de politie op verschillende locaties in de buurt meer lichaamsdelen, van de man, hoogleraar materiaalkunde Ali el-Khalifi zo blijkt later, en van de studente.
Wat hebben de drie zaken met elkaar te maken? Het politieonderzoek zit op gegeven moment muurvast, er zijn te weinig aanknopingspunten, ze grijpen zich vast aan strohalmen.
Maar rechercheur Fiona Griffiths zou Fiona niet zijn als ze niet op haar eigen onconventionele wijze, en niet zonder gevaar voor eigen leven, onwaarschijnlijke verbanden weet te leggen en dicht bij de oplossing weet te komen…

Daarnaast is ze in haar vrije tijd met haar eigen ‘zaakjes’ bezig; het achterhalen van het verdere netwerk van Rattigan, de crimineel waar ze in het vorige boek mee afgerekend heeft en ze is op zoek naar haar eigen identiteit. Wie heeft haar als tweejarige in de auto van haar adoptievader achtergelaten? Ligt er in die eerste twee jaar een oorzaak verborgen voor haar ziekte? Erg vlotten wil het nog niet met het achterhalen van de waarheid…

“Mijn ‘ding’, het syndroom van Cotard, manifesteert zich wanneer twee fatale krachten zich bundelen. Dissociatie en depressie. Dissociatie berooft me van mijn gevoelens. Het verdooft me. Depressie kleurt de hele wereld donkergrijs. Voeg die twee samen en je hebt mij als tiener. Een meisje dat altijd overal het ergste van dacht. Dat overal het ergste achter zocht. Bij haarzelf. Bij anderen. Bij alles.
Twee jaar lang dacht ik dat ik dood was. Letterlijk.”

Fiona is een heerlijk originele hoofdpersoon. Ze is eigenwijs, niet helemaal van deze wereld – die ze ‘Planeet Normaal’ noemt – ze rookt af en toe een jointje en ze kan het goed vinden met de doden. Normale gevoelens bezit ze niet echt, ze moet echt vertrouwen op haar verstand. Het is bijna vertederend om te zien hoe ze probeert om een goede ‘Normale’ vriendin te zijn voor haar vriendje en collega David ‘Buzz’ Brydon en hoe ze soms in ongemakkelijke situaties terechtkomt omdat ze niet precies weet hoe ze zich moet gedragen. Haar eigen initiatief wordt haar niet altijd in dank afgenomen door haar leidinggevende, maar uiteindelijk blijkt het wel zijn vruchten af te werpen.
Harry Bingham weet wat in het begin losse eindjes lijken goed aan elkaar te knopen als het verhaal vordert. Het boek leest heerlijk weg, het bevat spanning, humor en sympathieke en krachtige personages. Er blijven wat losse eindjes over aan het einde, maar ik zag op de site van de auteur dat er al een derde Fiona boek in Engeland verschenen is, dus ik hoop dat die gauw vertaald wordt zodat we verder kunnen genieten van deze aparte dame.
Fiona: in koelen bloede is een heerlijke niet-standaard politieroman en een waardig vervolg op het vorige deel Fiona. De boeken zijn goed los van elkaar te lezen, ondanks dat je een klein beetje info mist op sommige momenten. Toch zou ik je aanraden om deel één gewoon lekker eerst te lezen, want Fiona is gewoon echt de moeite waard!

Follow my blog with Bloglovin