Het kleine leven van Norbert Jones – Marloes Kemming

Het kleine leven van Norbert Jones - Marloes Kemming

Vanuit dit centrale punt vertakten zich genummerde gangpaden met hoge houten stellingen van vloer tot plafond die vol spullen stonden. Iedere centimeter was benut en het was een magisch gezicht, zijn schatkamer.

Achterflap
“De zevenenzeventigjarige Norbert Jones leidt een rustig leven. Hij heeft een liefdevol huwelijk, is vader van een ambitieuze dochter en geniet sinds twaalf jaar van zijn pensioen. Vol overgave stort hij zich op zijn liefste bezigheid: verzamelen.

Ruim 19.000 voorwerpen vonden in de loop der jaren hun weg naar Norberts garage. Ieder object uniek, verzameld in een poging het verleden te behouden. Maar wat doe je met zo’n collectie als je er achter komt dat je niet lang meer te leven hebt? Norbert besluit een nostalgiewinkel te openen. De verzamelde rekwisieten verkoopt Norbert in ruil voor een bijzonder verhaal. Een proces van loslaten begint, waarbij Norbert niet alleen afstand moet nemen van zijn collectie, maar ook van zijn geheimen, naasten en van het leven zelf.” Lees verder

Twintig regels liefde – Rowan Coleman

Twintig regels liefde - Rowan Coleman

Ik pak mijn schrijfblok uit de bureaula en zoek in mijn tas naar mijn lievelingspen […] Hij voelt heerlijk aan in mijn hand, glijdt over het papier, dat een heel klein beetje textuur heeft, vult het met halen en lussen die altijd, wat voor woorden ze ook gaan vormen, veel meer betekenen dan wat er alleen maar letterlijk staat.

Achterflap
“Wat als je nog maar één kans had? Eén kans om een brief achter te laten voor degene van wie je houdt? Wat zou je schrijven?

Tijdens haar nachtdiensten schrijft verpleegkundige Stella brieven voor haar patiënten. Daarin vertellen ze aan hun geliefden over hun gedachten, hun gevoelens, en over hun laatste wens. Soms staan er praktische tips in – hoe werkt een wasmachine? – en soms ouderlijk advies – hoe word je een goede vader? Stella belooft dat ze de brieven pas na hun dood zal versturen. Maar dan breekt ze die belofte: er is één brief waarvan ze vindt dat ze die op tijd moet posten, om iemand een laatste kans te geven op verzoening en een goede afloop…” Lees verder

Als het lot lacht – Adam Johnson

Als het lot lacht - Adam Johnson

Als ik gecheckt heb dat Charlotte slaapt, haal ik mijn iProjector tevoorschijn. Ik zet hem aan en de president verschijnt driedimensionaal, met zijn bovenlijf levensgroot in een amberkleurige gloed.

Achterflap
“In zes meesterlijke verhalen duikt Johnson in het leven van gewone mensen in ongewone situaties. Een programmeur die troost vindt in een digitaal evenbeeld van de president van de Verenigde Staten; een jonge man die naar de moeder van zijn zoon zoekt in een door de orkanen totaal geruïneerd Louisiana; een beklemmend perspectief van een vrouw met kanker die tussen slaap en wake leeft; een voormalige bewaker van een Stasi-gevangenis in Oost-Duitsland die fel zijn verleden ontkent, zelfs als de stukjes daarvan voor zijn deur gelegd worden. En last but not least twee deserteurs uit Noord-Korea die zich proberen aan te passen in het Zuid-Koreaanse Seoul terwijl een van hen de vrouw die hij heeft achtergelaten maar niet kan vergeten.

Deze verontrustende, aangrijpende, onvergetelijke en tijdloze verhalenbundel over liefde en verlies, natuurrampen, de invloed van technologie en hoe het politieke klimaat persoonlijkheden kan vormen is een onmisbare gids voor onze nieuwe eeuw.” Lees verder

Dansen met herinneringen – Martin Gijzemijter

Dansen met herinneringen
ISBN 9789085673972
Uitgever: FC Klap
234 pagina’s
Verschenen: mei 2014

Achterflap:

“Wie zegt dat de dood het einde is?

John zou er alles voor geven om de liefde van zijn leven nog één keer te kunnen zien. Opeens wordt zijn wens op onverklaarbare wijze werkelijkheid: Mary, de vrouw van wie hij jaren geleden voor eeuwig afscheid had moeten nemen, is terug in zijn leven. Maar hoe? En vooral: waarom? Al snel komt John tot een pijnlijke ontdekking: Mary zit in de problemen. In een race tegen de klok moet hij antwoord zien te vinden op de vragen die alles met elkaar verbinden. Kan hij Mary helpen? Is het allemaal echt? En wie is toch die geheimzinnige Tucker, die alles in werking heeft gezet? Op zoek naar zichzelf en de waarheid raakt John verwikkeld in een bijzonder avontuur, waarin liefde en opoffering voor hem een nieuwe betekenis krijgen. Mét zijn Mary. Voorgoed. Of toch niet?“

Recensie:

Martin Gijzemijter schreef deze roman voor zijn vader om hem te helpen bij het verlies van zijn vrouw. Door hem nog één avontuur te laten beleven met zijn vrouw.

“Het begon allemaal met kanker. Of eigenlijk was het kanker waarmee het allemaal eindigde.”

In 2004 heeft John na een kort ziekbed zijn vrouw Mary verloren aan kanker. Sindsdien leeft hij als een schim. Hij is een gebroken man zo zonder zijn grote liefde, niks en niemand kan hem nog schelen. Hij leeft op water, melk en brood en gaat alleen de deur uit voor die karige boodschappen.
Lees verder

Het midden van nergens – Yvonne Deinert

Het midden van nergens
ISBN 9789491875021
Uitgever: LetterRijn
165 pagina’s
Verschenen: mei 2014

Achterflap:

“”Kom dansen.’ Donja trekt me weg van Ard.
We dansen een paar lange nummers achter elkaar door en zingen mee, alsof wij op het podium staan. Langzaam voel ik me meer relaxed, al blijven de ogen van Beer en Ard prikken. Ik probeer er niet op te letten en draai mijn rug naar hen toe. Liefst verdwijn ik verder in de menigte, maar Donja wil hier blijven. Zeker Beer in de gaten houden.
‘Hij kijkt naar je,’ overschreeuwt Donja de muziek.
‘Pech.’
‘Hij vindt je leuk.’
Ik haal mijn schouders op. ‘Veel te oud.’
‘Welnee, hij is twintig of zo. Net als Beer. Vijf jaar verschil. Kan best.’
‘Mijn moeder ziet me aankomen.’
‘Het gaat toch niet om haar.’
Ik bijt bijna mijn tong af en laat me meevoeren op de muziek. Typisch een Donja-opmerking.”

Tijdens een middag shoppen ontdekt Pasca in een oud winkeltje een amulet. De amulet leidt tot de ontmoeting met de oude vrouw Geertje, die een groot deel van haar leven een geheim met zich heeft meegedragen en daar tot op de dag van vandaag last van heeft.
Terwijl Pasca op zoek gaat naar haar eigen identiteit raakt ze verwikkeld in spannende situaties. Zo wordt ze hevig verliefd op een wel heel foute jongen, ontstaat er ruzie met haar hartsvriendin en ontdekt ze na een emotioneel gesprek met Geertje dat je in je leven heel wat keuzes maakt. Keuzes die soms slecht uit kunnen pakken.”

Recensie:

Yvonne Deinert schreef met Het midden van nergens haar debuut YA-roman. Bij het boek horen ook een trailer en een playlist met muziek die de sfeer van het verhaal goed weten te onderstrepen.

“Waarom kan ik niet gewoon zo verliefd worden als Donja? Ik twijfel altijd of het wel echt is, of ik het wel wil, en of ik me niet vergis. Donja heeft dat nooit. Zij doet, ik denk.”

De 15-jarige Pasca en haar beste vriendin Donja zijn goths. Pasca’s strenge ouders weten er niks van, want ze zouden het afkeuren. Ze zijn pas tevreden met Pasca als ze het goed doet op school en netjes op haar broertje past. Daarom kleedt Pasca zich iedere ochtend om bij Donja, wiens moeder veel relaxter is, om toch als goth naar school te kunnen. Ze draagt een afdankertje van Donja omdat ze zelf geen geld heeft voor een nieuwe jurk. Ook voor de prachtige groene amulet die ze in een antiekwinkeltje van een oude dame gezien heeft, heeft ze geen geld.
Samen met Donja gaat Pasca naar een Gothic feest waar ze de oudere Ard ontmoet, hij heeft meteen een oogje op haar. Ard is fotograaf en geeft haar zijn visitekaartje, hij wil haar graag fotograferen. Pasca is wel nieuwsgierig , maar durft in eerste instantie niet te geloven dat hij wat voor haar voelt.

“Eén voor één denk ik terug aan alle gebeurtenissen van de laatste dagen. Steeds meer voelde ik me goth worden. Sterker, mooier, steeds meer zoals ik wil zijn.”

Als Donja haar op een dag zegt een andere omkleedplek te zoeken, omdat zij bij haar vriendje wil gaan wonen, voelt Pasca zich in de steek gelaten. Thuis kan ze zichzelf niet zijn en nu kan ze ook niet meer bij Donja terecht. Pasca besluit dat het tijd wordt om zichzelf te kunnen zijn, alles moet anders. De keuzes die ze maakt drijven haar in de armen van de foute Ard en brengen haar in contact met de oude dame van de antiekwinkel, die zelf ook nog altijd last heeft van de keuzes die ze in haar leven gemaakt heeft.

“The middle of nowhere, het midden van nergens, de mooiste plaats op aard. Kon ik daar maar heen.”

Het midden van nergens is een herkenbaar verhaal over een tiener die worstelt met haar eigen identiteit. Een verhaal over keuzes moeten maken om jezelf te kunnen zijn, leren van je fouten, verliefdheid en vriendschap. Yvonne Deinert heeft zich erg goed weten in te leven in de gedachtewereld van tieners en ze heeft een fijne schrijfstijl, waardoor het verhaal soepel leest en geloofwaardig is.
Ik denk dat elke (ex-)tiener zich wel in iets kan herkennen; de aan je hoofd zeurende ouders, het vervelende broertje, nooit geld hebben voor wat je écht hebben wil, niet helemaal jezelf kunnen zijn zonder oordelen van anderen…
Het midden van nergens is een fijne Young-Adult roman en een zeer geslaagd debuut. Ik ben nieuwsgierig naar wat Yvonne nog meer voor ons in petto heeft.

Lang zal ze leven – Koos Meinderts

Lang zal ze leven.jpg
ISBN 9789026136153
Uitgever: De Fontein Jeugd
144 pagina’s
Verschenen: mei 2014

Achterflap:

“Als het leven niet langer een feest is.

Op weg naar school ziet Eva een oude vrouw op het spoor staan, terwijl de slagbomen rinkelend naar beneden gaan. Ze bedenkt zich geen seconde en trekt de vrouw net op tijd weg voor de aanstormende trein. Met haar actie haalt Eva de krant en zelfs de tv. Nieuwsgierig naar wie ze heeft gered, gaat Eva op bezoek bij de vrouw. En dan ontdekt ze de schokkende waarheid.

Lang zal ze leven is het aangrijpende verhaal van de confrontatie tussen een meisje van zestien en een vrouw aan het eind van haar leven.

Koos Meinderts (Den Haag, 1953) debuteerde in 1983 als schrijver met Mooi meegenomen. Hij schrijft verhalen, gedichten en liedteksten, zowel voor kinderen als volwassenen. Lang zal ze leven is zijn eerste boek voor jongeren.

Recensie:

“Dat voelt niet. Een held. Ik weet sowieso niet hoe ik me voel. Eva, ik voel me Eva.”

Eva, een 16-jarige scholiere, weet op weg naar school net op tijd een bejaarde vrouw voor een trein weg te trekken. Ze wordt op school, in de krant en op televisie geroemd als held, maar zo voelt ze zich helemaal niet. Ze heeft gewoon zonder na te denken gehandeld, achteraf gezien met groot gevaar voor eigen leven.

“Ze had ouderdom, zo simpel was het en daar hielp niets tegen.”

Ida de Graaf, 83 jaar, heeft geen man en geen kinderen. Ze is redelijk op zichzelf, al ontkomt ze niet aan de bemoeizucht van haar buurvrouw in de serviceflat. Iedereen vertelt haar dat ze geluk gehad heeft dat Eva zo snel gehandeld heeft, maar is dat wel zo?

“Wat haar betrof was de wedstrijd gelopen, de scheidsrechter mocht affluiten.”

Eva besluit op bezoek te gaan bij de oude dame die ze gered heeft, benieuwd naar haar verhaal. Dan blijkt dat mevrouw De Graaf misschien wel helemaal niet gered had willen worden. Eva is compleet in de war, hoe kan iemand nou niet meer willen leven?

“De dag gaat open als een gouden roos.” (Herman Gorter)

Ik mocht deze jeugdroman van Koos Meinderts alvast vooruit lezen via de Utrechtse Kinderboekwinkel en daar ben ik ze erg dankbaar voor.
Lang zal ze leven is een aangrijpend verhaal over leven en dood. Aan de ene kant het verhaal van de bejaarde Ida, die een mooi leven gehad heeft, waar je door wat flashbacks meer over te weten komt, die het wel welletjes vindt. Aan de andere kant het verhaal van de jonge levenslustige tiener Eva die niet kan wachten tot ze haar diploma heeft en het echte leven gaat beginnen. Twee levens die door een samenloop van omstandigheden met elkaar verbonden raken.
Een prachtig onderdeel van het verhaal zijn de gedichten die er als een rode draad doorheen lopen; de sombere gedichten over de dood waar Ida gek op is en de romantische gedichten die Eva zo aanspreken in de van Ida geleende gedichtenbundel. Zo passend bij hoe verschillend de hoofdpersonen in het leven staan. Fijn is dat de gedichten die worden aangehaald in het verhaal achterin het boek nog eens in hun geheel terug te lezen zijn.
Ik vind Lang zal ze leven een onwijs mooi, bijna poëtisch geschreven verhaal met personages die echt tot leven komen. Aan het prachtige taalgebruik van de auteur kun je wel merken dat hij ook gedichten en liedteksten schrijft.
Met Lang zal ze leven heeft Koos Meinderts naar mijn mening een mooie eerste jeugdroman geschreven die vele jongere (en oudere!) lezers zal aanspreken én raken.

Follow my blog with Bloglovin

Leren leven als een elastiekje – Katja Swager

Leren leven als een elastiekje
ISBN 9789081941105
Uitgever: 7 Hathors Publishing
372 pagina’s
Verschenen: augustus 2012

Er was eens……

Er was eens een carrièretijger. Ze was 31 jaar, werkte hard om zich vooral voor anderen te bewijzen. Rende van hot naar haar en verloor zichzelf volkomen in de ratrace van het leven. Snelheid was haar ding, ze racete rond op een Suzuki TL 1000 motorfiets en liet zich door niets en niemand iets vertellen. Gas is alles! Ze nam het leed van de wereld op haar brede schouders zodat ze haar eigen sores niet hoefde te voelen. Lekker makkelijk!

Tot op een dag de noodrem aangetrokken werd. Wie niet horen wil moet bloeden, ehh… voelen. Baarmoederhalskanker in de terminale fase bracht haar leven tot stilstand.
En toen?

Je raad het al, die carrièretijger ben ik en ik deel graag met je hoe het komt dat ik het kan navertellen… Waarom? Omdat ik op het nippertje, balancerend tussen leven en dood, in de stilte eindelijk gehoor gaf aan de roep van mijn hart. Niet denken, maar voelen! Dat bleek de weg terug naar het leven, terug naar mijn ware zelf. Van terminaal kankerpatiënt tot helemaal schoon op eigen kracht en op mijn eigen, eigenwijze manier…

Het slot van het boek heb je al geraden, het heeft een heel erg happy end. Anders had jij dit boek nu onmogelijk in je handen kunnen hebben. Tja, en wat dat elastiekje daar nu mee te maken heeft? Ik daag je uit om dit boek te lezen en er onder andere achter te komen dat alles anders is als je het op zijn Katjasiaans bekijkt.”

Katja Swager kreeg de diagnose terminale baarmoederhalskanker. Zouden haar grote liefde Henk en haar peuter Yannick dan echt alleen achterblijven? Geen sprake van!
Op een dag heeft de nuchtere Noord-Hollandse een spirituele ervaring, een bezoek van een “Mentor”. Die vertelt haar te leven vanuit haar hart en niet vanuit haar hoofd en zegt haar niet te vechten zoals ze al haar hele leven gedaan heeft, maar zich over te geven. Dit is een eye-opener voor Katja. En ze weet langzaamaan op haar eigen kracht en haar eigen wijze de kanker te overwinnen…

“Toen ik compleet was vastgelopen in mijn eigen overtuigingen, over hoe het leven zou moeten zijn en hoe ik invulling moest geven aan dat waarvan ik dacht dat dat het leven was, sloeg het noodlot toe. Ik had nog maar heel kort te leven. En dat noodlot bleek mijn redding.
Van carrièretijger naar kankerpatiënte. Naar de dood en weer terug. Heftig? Dat wel, maar ook heel gaaf. Want het bleek een prachtige reis te zijn, terug naar mijn hart, terug naar het leven.”

In Leren leven als een elastiekje vertelt Katja haar heftige en wonderbaarlijke levensverhaal. Aangevuld met afbeeldingen van (eigen) schilderijen en songteksten, die er een extra dimensie aan geven.
Het spirituele aspect van dit boek kan je aanspreken of niet, dat is heel persoonlijk, maar het is hoe dan ook een boek waar veel waardevolle levenslessen in zitten. Ziek of niet, je kunt er allemaal wel iets uithalen. Katja weet haar pittige verhaal met veel humor te brengen, waardoor het ondanks het zware en serieuze onderwerp een luchtig verhaal blijft. Ik denk dat ze veel mensen hoop geeft met het delen van haar verhaal, waarin ze je een andere kijk op (het genezen van) kanker geeft. Ik heb bewondering voor haar en vind het heel moedig en mooi dat ze haar ervaringen op papier heeft gezet.

“En met mijn hoofd in de wolken, mijn voeten stevig op de aarde volg ik bij iedere stap de waarheid van mijn eigen hart. Met de bron van het leven, mijn hart, als mijn kompas.”

Follow my blog with Bloglovin

De teruggekeerden – Jason Mott

DeTeruggekeerden
ISBN 9789034753212
Uitgever: Harlequin
384 pagina’s
Verschijnt: 27 augustus 2013
Originele titel: The returned

“Op een zonnige dag in augustus 1966 verdrinkt  de achtjarige Jacob, zoon van Lucille en Harold Hargrave. Bijna vijftig jaar later staat hij voor hun deur. Blakend van gezondheid, nog steeds acht jaar oud.

Een Jacob is niet de enige die is teruggekeerd uit de dood. Overal in de wereld duiken Teruggekeerden op, en al gauw zijn het er zo veel dat steeds meer mensen zich bedreigd voelen. Niemand begrijpt waarom het gebeurt, hoe het mogelijk is. Maar één ding is zeker: in de chaos die volgt zal iedereen uiteindelijk een keuze moeten maken.

Jason Mott studeerde poëzie en literatuur aan de University of North Carolina. Zijn gedichten werden in diverse literaire tijdschriften en dichtbundels gepubliceerd, wat hem een nominatie voor de Pushcart Prize Award opleverde, een prestigieuze literaire prijs die aan onder anderen John Irving en Raymond Carver werd toegekend.”

Ik heb dit boek gelezen voor de Not Just Any Book Club, in ruil voor een recensie kon je het boek al lezen voordat het officieel in de winkel lag.

In 1966, op zijn achtste verjaardag, verdrinkt Jacob, het zoontje van Lucille en Harold Hargrave. Bijna vijftig jaar later staat hij, nog steeds acht jaar oud, gezond en wel bij hun op de stoep. Hij wordt thuisgebracht door Het Internationaal Bureau voor de Teruggekeerden. Zij zorgen ervoor dat de Teruggekeerden zoveel mogelijk teruggebracht worden naar waar ze vandaan komen, ze duiken namelijk overal en nergens ter wereld op, Jacob is lang niet de enige.
De eerste vraag die Het Bureau stelt aan de familie van een Teruggekeerde is: “Wilt u hem houden?” Lucille is ervan overtuigd dat het haar zoontje echt is, Harold weet niet goed wat ervan moet denken, wat is “het”? Maar ze besluiten hem te houden en te proberen hun leven weer een beetje op te pakken, ook al zijn ze inmiddels oude mensen.
Maar in hun altijd zo vredige plattelandsstadje Arcadia begint chaos te heersen, er zijn mensen die de Teruggekeerden zien als een wonder van God en er zijn mensen die vinden dat ze weer net zo hard mogen verdwijnen als ze gekomen zijn. Er worden steeds meer en meer Teruggekeerden naar Arcadia gebracht, waar ze in de schoolgebouwen ondergebracht worden, wat eigenlijk inhoudt dat ze gewoon opgesloten worden. Soldaten bewaken het stadje en de school en handhaven de orde, op hun manier.
Op een gegeven moment, als ze geen gehoor geven aan de oproep om Teruggekeerden binnenshuis te houden, worden Jacob en zijn vader opgepakt. Harold besluit bij zijn zoon te blijven in de school. Lucille komt zo vaak mogelijk langs om voor eten en schone kleding te zorgen. Maar de privileges worden minder en minder en de situatie in Arcadia en de rest van de wereld begint te escaleren. Angst en chaos overheersen.
Je begint je af te vragen: Hoe moet dit aflopen? Hoeveel Teruggekeerden kunnen er nog bij? Waarom keren ze terug en wat zijn ze precies?

En dan nu het moeilijke gedeelte, want wat vond ik van het boek? Ik moet eerlijk zeggen dat ik mezelf heb moeten dwingen het uit te lezen, ik moest er tenslotte een eerlijke recensie over kunnen schrijven. Was dat niet het geval geweest had ik het boek al snel weggelegd. Ik vond het absoluut geen thriller, zoals hij wel genoemd wordt op de cover, echte spanning zat er niet in. Het verhaal had naar mijn mening niet genoeg diepgang, ik vond het traag, vroeg  me steeds af waar het heen ging met het verhaal en snapte na het uitlezen nog steeds de bedoeling van de schrijver niet. Waarom keerden ze terug uit de dood? Waarom “nu”? Waarom verdwijnen sommigen op gegeven moment weer? Wat zijn ze eigenlijk; mensen van vlees en bloed of zijn ze toch anders dan wij?
Ik blijf benieuwd naar de tv-serie die er in Amerika aan zit te komen naar aanleiding van dit boek, want ik ben heel benieuwd wat ze daar met het verhaal doen, of er daar meer antwoorden komen en ze er meer spanning in weten te brengen. Want intrigerend is het onderwerp natuurlijk wel. Maar het boek zal ik niet gauw aanraden aan iemand…

Follow my blog with Bloglovin